Ο ρόλος και η θέση του παιχνιδιού στην ζωή του παιδιού είναι πολύ σοβαρά και επίκαιρα ζητήματα, αφού κατά κοινά παραδοχή το παιχνίδι είναι μια βασική παράμετρος για την ψυχοσωματική ανάπτυξη του παιδιού. Το παιδί μέσα από το παιχνίδι γνωρίζει την απόλαυση της ζωής, του σώματος, των αισθητήριων οργάνων του. Μαθαίνει λεπτές και πολύπλοκες κινήσεις, αναπτύσσει τους μυς με τον πιο ευχάριστο τρόπο, καλλιεργεί τις διανοητικές του ικανότητες, τη δημιουργικότητα και την ανάγκη της ανακάλυψης. Εκτονώνει και εκδραματίζει τις συγκρούσεις του γύρο από τα προβλήματα που το απασχολούν. Με λίγα λόγια, επιτυγχάνει την ψυχοκινητική του ανάπτυξη.Δεν έχουν λοιπόν άδικο οι παιδαγωγοί και οι ειδικοί επιστήμονες που λένε πως η κυρία απασχόληση του παιδιού πρέπει να είνι το παιχνίδι, και διάλειμμα η εργασία.